Το μυαλό μου είναι γεμάτο με άρθρα, διακυρήξεις, δικαιώματα και διεθνές δίκαιο!

Κοντεύω να ξεχάσω ότι κάποτε σπούδασα δασκάλα! Έπιασα τελείως διαφορετικό δρόμο.. και μου αρέσει.. προς το παρών..

Έχει πολλύ διάβασμα η υπόθεση. Κυρίως για μένα, οι συμφοιτητές μου λίγο πολύ τα έχουν καλυμμένα τα θέματα. Εγώ είμαι εντελώς χαμένη! Αλλά και για τους άλλους είναι πιεστικό! Μαθήματα από τις 9 ως τις 6, workshops και extra σεμινάρια για να καλύψεις τα κενά αν δεν έχεις legal backround. Κάθε βδομάδα περίπου 200 σελίδες εισαγωγικό διάβασμα που πρέπει να το κάνεις υποχρεωτικά και το περασμένο Σαββατοκυρίακο ήταν γεμάτο εκδηλώσεις που δεν ήταν υποχρεωτικές αλλά πήγαμε όλοι. Κάτι ομιλίες, κάτι παρουσιάσεις, κάτι δεξιώσεις και οι αποφοίτηση των περσινών "masterini". Βρήκα και τους 2 Κυπραίους που έκαναν το μάστερ αυτό πέρσι και μου είπαν να μην ανησυχώ και θα χαλαρώσουν τα πράγματα το δεύτερο εξάμηνο (μέχρι τότε πως θα επιβιώσω!). Είχαμε και παρουσίαση από τα 34 ευρωπαικά πανεπιστήμια από τα οποία μπορούμε να διαλέξουμε 6 να κάνουμε αίτηση για το δεύτερο εξάμηνο. Πώς να διαλέξεις από 34 πανεπιστήμια; Και παίζει ρόλο και το θέμα της διπλωματικής.. Ασπούμε για να πάω Κοπεγχάγη (να βρω την πρώην συγκάτοικο που την επεθύμησα πολλα!!) πρέπει να γράψω για θρησκευτικά δικαιώματα, για το ισλάμ, ή για την Κίνα. Οι πόλεις που με ενδιαφέρουν δεν έχουν θέματα που να με τραβούν και φοβάμαι μήπως καταλήξω θεσσαλονίκη που είναι το θέμα της εκπαίδευσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων (θέμα που λογικά πρέπει να με ενδιαφέρει αν θέλω να συνδυάσω τις προηγούμενες σπουδές). Αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να πάω θεσσαλονίκη άμα μπορώ να πάω κάπου βόρεια να δω και να ζήσω κάτι καινούριο! Κεντρική ή βόρεια Ευρώπη και το θέμα θα το προσαρμόσω..! Στην ανάγκη γράφω και για την Κίνα!

Εκτός από τα ακαδημαικά, η ζωή κυλά όμορφα.. Την περασμένη βδομάδα είχα χρόνο να εξερευνήσω την Βενετία.. Πανέμορφη.. Είμαι συνέχεια με το στόμα ανοιχτό, δε μπορώ να πιστέψω πόσο όμορφα είναι όλα (κι ας είναι αηδιαστικά τουριστικά). Χαθήκαμε στα μικρά δρομάκια για ώρες, φάγαμε καταπληκτική pizza και το καλύτερο gelato. Μαγεία! Η μία διάλεξη ήταν στο παλάτι των δόγηδων (μιλάμε για χλιδή, ήταν όλοι οι σημαντικοί στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ήταν και ο πρύτανης του πανεπιστημίου Κύπρου) και μετά τρυπώσαμε δωρεάν και το γυρίσαμε ολόκληρο. Η αλήθεια δε μου κάνουν μεγάλη εντύπωση τα παλάτια, όταν δεις ένα τα είδες όλα, αλλά ήταν μαζί μας ένας Αφρικανός συμφοιτητής που πρώτη φορά ερχόταν στην Ευρώπη, πρώτη φορά έτρωγε πιτσα και παγωτό και ήταν απόλαυση να τον βλέπεις πως εντυπωσιαζόταν με τα πάντα..

Πάω για ύπνο γιατί είμαι πτώμα, ακόμα δεν συνήθισα σε τόσο πολλύ διάβασμα, ειδικά μετά τον ένα χρόνο τζεγκενιού! Το συνήθισμα και το ξεσυνήθισμα εν κοντά, που λέει και η μάνα μου.. Το καλό εν ότι πρώτη φορά μετά το λύκειο διαβάζω πράματα που μου αρέσκουν και πορώνομαι. (Η τελευταία φορά ήταν με τα λατινικά). Κι ας εν και δύσκολα, κι ας μεν τα καταλαβαίνω ούλλα, κι ας ζορίζουμαι..

Α ναι! Και το άλλο ευχάριστο εν ότι έπιασα ποδήλατο! Εν τέλεια να μετακινείσαι με το ποδήλατο, εντελώς άλλο συναίσθημα! Ειδικά σε τούτο το νησούι που 5 αυτοκίνητα κυκλοφορούν. Η πιο ωραία στιγμή της μέρας, να τελειώνω το μάθημα και να πηγαίνω σπίτι ποδηλατώντας δίπλα στη θάλασσα ενώ δύει ο ήλιος. Μια μέρα παρολίγο να ππέσω μέσα, τόσο πολλά που εχάζευκα το τοπίο.

Κούραση.. Αύριο θα έχουμε διαλέξεις για την αγαπημένη μου ήπειρο, Human Rights mechanisms in Africa. Ανυπομονώ!