Είπα να κάμω κάτι κουλτουρέ λοιπόν! Και τι ποιο κουλτουρέ από το Biennale di Venezia, το περίφημο φεστιβάλ μοντέρνας τέχνης! Περίφημο απότι λένε.. Εγώ αγνοούσα την ύπαρξη του.
Σε δέκα λεπτά με τη βαρκούα ήμασταν εκεί. (το λεγόμενο Vaporetto, μιλούμε για εξελιγμένο public transportation, κολυμπώντας θα επίεννα πιο γρήγορα!).
Εγώ εν είμαι πολλά εξοικιώμένη με την μοντέρνα τέχνη. Πάντα εμισούσα την (μετά την πρώτη επαφή στο Reina Sofia στη Μαδρίτη, και μετά αρνήθηκα να χάσω χρόνο σε οποιοδήποτε μουσείο μοντέρνας τέχνης, ουτε στης Βαρκελώνης, που υποτίθεται εν από τα καλύτερα, επήα). Στην αρχή εξίνισα τα μούτρα μου, εν μου άρεσε τίποτε.. Η πρώτη χώρα ήταν η Ισπανία και τα περισσότερα έργα ήταν Conceptual art (η πιο μεγάλη μαλακία if you ask me, αντιληπτική τέχνη, ακολουθεί το ρητό "είναι τέχνη αν έτσι νομίζεις). Κύριο έργο ένα βίντεο με δύο τύπους που εμετρούσαν μέχρι το 2100, γιατί 35 λεπτά έχουν 2100 δευτερόλεπτα και 35 λεπτά είναι το μέγιστο που μπορεί να συγκεντρωθεί κάποιος σε ένα πράγμα! Ναι κυρίες και κύριοι, δυο πασιήες που μετρούν γρήγορα ως το 2100 ΕΙΝΑΙ τέχνη!
Στην πορεία και έχοντας δει τις περισσότερες χώρες εφιλοσόφησα τα πράματα.. Η έννοια της τέχνης εν απίστευτα ευρεία. Η ανθρωπότητα εξελίσσεται, εν μπορεί η τέχνη να μείνει στάσιμη. Καλός ο El Greco και ο Van Gogh και ούλλοι τούτοι αλλά έχει καιρό που επεθάναν και σήμερα εν μπορούμε να κάμνουμε τα ίδια που εκάμναν στον καιρό τους. Όσο κι αν μου αρέσκουν οι κλασσικοί, αναγνωρίζω το..
ίδού κάποια έργα..
Ιταλία
Αμερική, γλυκά στο πάτωμα, μόνο ένα δικαιούται ο καθένας!
Καναδάς, τα συμπεράσματα δικά σας.
Ελβετία- πιο κλασσικά και πολύχρωμα
Βέλγιο- μια σειρά που γυαλιά και καθρεύτες..Τι να πεις!
Ούλλα τα άλλα να τα καταλάβω.. Μόνο τούτα τα τετράγωνα εν θα καταλάβω ποτέ!
No comments:
Post a Comment