κάτι ήθελα να πω..

Αλλά ξέχασα. Εν πειράζει, εγώ τα γράφω εγώ τα διαβάζω έτσι κι αλλιώς. Που τον καιρό που άρχισα να γράφω blog εσταμάτησα να γράφω ημερολόγιο. Ξέρω ότι ακούεται πολλά εφηβικό να γράφεις ημερολόγιο, αλλά πάντα σε κάθε πόλη έψαχνα ένα ρομαντικό καφέ να πηαίνω να κάθομαι με τις ώρες και να γράφω.. Άμα ταξίδευα, γιατί στη Λευκωσία που να πάω να κάτσω μόνη μου με τις ώρες και να γράφω, εννα μου φκάλουν τραούδι. Το πολλύ πολλύ να πάρω το laptop και να κάτσω.. Πράμα που βολεύκει τωρά που επαράτησα τα made in India τετράδια για τον κυβερνοχώρο..

Παρασκευή, ώρα 10.10. Πάω πίσω στο διάβασμα. Αύριο έχουμε moot court (ούτε τα Σάββατα εν μας αφήνουν ήσυχους, καταπάτηση του δικαιώματος στον ελεύθερο χρόνο, που εν προστατεύεται που καμία συνθήκη αλλά θα έπρεπε). Είμαι ενθουσιασμένη όμως, γιατί εν το πρώτο μου moot court! Θα έχουμε μια υποθετική δίκη, Calderon v. Belgium. Κάποια άτομα θα υπερασπίζονται το Βέλγιο και άλλα ατομα τον Calderon, o οποίος ήταν πρώην ναζιστικό στέλεχος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και ο οποίος επέθανε στη μέση της δίκης. Η κόρη του παίρνει την υπόθεση στο Ευρωπαικό δικαστήριο με τον ισχυρισμό ότι το Βέλγιο παραβίασε τα άρθρα 2 (δικαίωμα στη ζωή), 3 (απαγόρευση βασανιστηρίων),5 (δικαίωμα στην ελευθερία και ασφάλεια),6 και 8 (δίκη και ιδιωτική ζωή) του European Convention. Εν σας κόφτει; Εγώ ανυπομονώ να δω πως θα το υποστηρίξουν και να δω και τι θα ψηφίσω στο τέλος. Άρχισα να το σκέφτομαι σοβαρά να κάνω δεύτερο πτυχίο νομικής. Όχι για να γίνω δικηγόρος απαραίτητα. Αλλά που την άλλη, θέλω να δουλέψω στο προσεχές μέλλον, κατά προτίμηση κάπου στη Λατινική Αμερική ή στην Ασία.

Έτσι παθαίνω πάντα, σταματώ να κάμω ένα διάλειμμα που το διάβασμα και παρασύρομαι σε ατέλειωτο ονειροπόλημα για το μέλλον.. Αλλά αν δεν περάσω τις εξετάσεις, το μόνο μου μέλλον θα είναι στο δημοτικό των Εργατών. (!). Πίσω στο διάβασμα.