This is your life..
τραγουδάκι των Bon Jovi. Τώρα καταλαβαίνω απόλυτα τα λόγια του. Οι τελευταίες μέρες ήταν απίστευτα συναισθηματικές. Τόσα σχέδια για να περάσουμε τις τελευταίες στιγμές όσο καλύτερα γίνεται, τόσα πράγματα να γίνουν για να κλείσουν οι λογαριασμοί, τόσα αντίο, τόσο άγχος, τόσα κιλά περισσότερα από το όριο.. και να έχω και κρυολόγημα.. και να ανακαλύπτω ότι η διαμονή μου στη Δανία κατέρρευσε, οπότε θα πρέπει να πάω να ψάχνω μέσα στο ψόφο για διαμέρισμα.. και να τρέχω και με την έλλεν στην πάδοβα για να βρει εκείνη διαμέρισμα..
Πέρασα και τα 5 στάδια του χαμού, τώρα είμαι στην αποδοχή. Φεύγω, η ζωή στη Βενετία έφτασε στο τέλος της. Αποχαιρέτησα τους 85 συμφοιτητές μου που σκορπίζονται στην Ευρώπη, χαιρέτησα στην ντυμένη στα καρναβαλίστικα πλατεία του αγίου μάρκου, καβάλησα για τελευταία φορά το ποδήλατο μου κατά μήκος της παραλίας, μάζεψα (σχεδόν) τα μπογαλάκια μου και αύριο αφήνω πίσω μου το νησάκι, τη μαγική Βενετία και την υπέροχη χώρα που με φιλοξένησε έξι μήνες. Και τραβώ μπρος, στη Σκανδιναβία, στη χώρα του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και της Carlsberg. Partir c'est mourir un peu. Βολταίρος. Το να φεύγεις είναι σαν να πεθαίνεις λίγο. Έτσι νιώθω, κάτι μέσα μου πεθαίνει λίγο. Ίσως όμως ξαναγεννηθεί στον επόμενο προορισμό.
Πάω να τελειώσω το πακετάρισμα. Και αύριο είναι μια καινούρια μέρα, μια καινούρια ζωή!
No comments:
Post a Comment