Η πρώτη μέρα στη δουλειά..

Ήταν χαοτική, απίστευτα κουραστική, γεμάτη πληροφορίες που αδυνατώ να συγκρατήσω, συγχυστική, αγχωτική, αλλά παρόλα αυτά, άρεσε μου πάρα πολλά! Ποιος να μου το έλεε ότι θα εδούλευκα σερβιτόρα σε γαλλικό εστιατόριο στην Κοπεγχάγη και να τον επίστευκα! Εγώ σερβιτόρα, που εν μπορώ να περπατήσω στο ίσιωμα χωρίς να σκοντάψω, που δε μπορώ να πιάσω ποτήρι χωρίς να τα σιονώσω, που ποτέ στη ζωή μου εν εσήκωσα δίσκο γιατί ήξερα ότι εν κρίμα τα χαλιά.. Εγώ η αδέξια, σήμερα άρπαξα το δίσκο και έπαιρνα κρασιά και σούπες και 5 πιάτα στο ένα χέρι.. Οκ, έννεν rocket science, αλλά για μένα ήταν μεγάλο βήμα έξω που το comfort zone μου.. Εν εσιόνωσα τίποτε! Οκ έκαμα μαλακίες, έδοσα πάνω στην κάσια με τις κόκα κόλες και εγύρισε ούλλος ο κόσμος πάνω μου.. επήρα λάθος τες κρεμ μπρουλέ και αντί να μου πουν οι άλλοι εν επαραγγείλαμε εφάν τες.. έδοσα και πάνω σε μιαν καρέκλα στο άσχετο.. αλλά σε γενικές γραμμές, με τα δικά μου τα δεδομένα, επίαν ούλλα καλά! Και τα παιδιά που δουλεύκουμε μαζί εν πολλά καλά! Ο σεφ εν Σουηδός, ο τωρινός μου συγκάτοικος (μέχρι να μετακομίσω την επόμενη βδομάδα στο Norrembro),ένας Πολωνός gay, ωραίος άντρας και μια Ισλανδέζα (νομίζω η πρώτη που εγνώρισα στη ζωή μου) με ωραίο χιούμορ. Και ένας Βιετναμέζος και ένας Νεπαλέζος που πλυνίσκουν πιάτα, καλές ψυχές και εκείνοι. Εν τελείως διαφορετικός κόσμος απότι είμαι συνηθισμένη.. σαν ένα παράλληλο σύμπαν..
Και ο μισθός.. 13 ευρώ την ώρα!! Που εδούλευκα στην Κύπρο στο ζαχαροπλαστείο έπιανα 3! Οκ η Κοπεγχάγη εν ακριβή, αλλά πάλε,13 ευρώ την ώρα! εν κάμποσα! Σε μια βδομάδα φκάλλω το νοίκι! Και δουλεύκω part-time!
Μακάρι να παν ούλλα καλα να μεν σπάσω τίποτε και να μεν σιονώσω τη σούπα σε κανένα πελάτη και να με κρατήσουν..
Αύριο έχω μάθημα. Πίσω στην κανονική μου ζωή. Και πρέπει να αρχίσω επιτέλους τη γέριμη τη διπλωματική γιατί σε δύο βδομάδες παρουσιάσω τη σύνοψη και ακόμα δεν εδιάβασα ούτε μισό άρθρο.. Αύριο.. πάει να με πιάσει το άγχος, αλλά είμαι ακόμα σε άρνηση. Έχω καιρό!

Αύριο είναι καινούρια μέρα..