Περνάς το ζόρι και μετά.. κάτι γίνεται!

Προσπαθώ να διαβάσω, αλλά νιώθω τόσο χαρούμενη που θέλω να γράψω 2-3 γραμμές να φκει που μέσα μου τούτο το συναίσθημα.. Μετακόμισα στο καινούριο μου "σπιτικό" την περασμένη βδομάδα. Στην αρχή ένιωθα χάλια, εν μου άρεσκε τίποτε, εν ένιωθα άνετα, είχα αμφιβολίες αν έκαμα καλά που ήρτα δαμέ και αν έπρεπε να ψάξω παραπάνω για κάτι καλύτερο.. Όι πως έχει τίποτε τρομερά λάθος..Η περιοχή εν κεντρική και πανέμορφη (εν το αντίστοιχο της φανερωμένης, με όλους τους μετανάστες, αλλά οκ προσπερνώ το τούτο). Το σπίτι εν κάπως παλιό και γραφικό, γεμάτο ξύλο, που το κάμνει να φαίνεται πολύ ζεστό, αλλά αναδύει μια μυρωδιά σαπίλας.. Ίσως γιατί ο ιδιοκτήτης εν το φροντίζει, μόλις ήρτα έπαθα σοκ που την ακαθαρσία, αλλά ανέλαβα δράση και έκαμα του ένα καθάρισμα να φέρει τα μίλια του. Το δωμάτιο μου εν μεγάλο, επίσης ξύλινο, βαμμένο κόκκινο και έχει πιάνο μέσα (με 2-3 χαλασμένες νότες αλλά άμα έχω έμπνευση μπορώ να παίζω). Το δωμάτιο μου εν τέλειο, λατρεύω το, έχει δύο μεγάλα παράθυρα με θέα το δρόμο και την πλατεία (το κτίριο εν πάνω σε μια τέλεια κεντρική πλατεία με δέντρα και παγοδρόμιο, εν καταπληκτικά!). Γιαυτό εμπνέυστηκα τωρά και ήθελα να γράψω, πριν λίγο ο ήλιος έλαμπε μέσα από τα σύννεφα και η πλατεία ήταν γεμάτη και τα παιδάκια εκάμναν πατιναζ πάνω στο παγοδρόμιο και εν υπέροχα να κάθομαι να τους χαζεύκω που το δωμάτιο μου.. και μετά ξαφνικά τα σύννεφα έγιναν απειλητικά και έπιασε δυνατή βροχή και ο κόσμος εξαφανίστηκε, αλλά πάλε εν υπέροχα να κάθομαι στο ξύλινο σαλονάκι να βλέπω και να ακουω τη βροχή να πέφτει.. είμαι χαρούμενη..
Κι ας έχω να παραδώσω εργασία την Πέμπτη, την οποία άρχισα πριν από λίγο. 2 βδομάδες procrastinating, έσπασα κάθε ρεκόρ. Διερωτούμαι αν θα καταφέρω να γράψω τη διπλωματική αν συνεχίσω έτσι. Ατε εν θα αγχωθώ που τα τωρά έχω ακόμα 3 μέρες.
Η δουλειά πάει καλά. Σιγά σιγά συνηθίζω και κάμνω λιγότερες γκάφες. Ακόμα εν έσπασα τίποτε, περιμένω το οπου να σαι! Πραγματικά απολαμβάνω το όμως, εν ήξερα ότι η δουλειά του σερβιτόρου εμπορούσε να είναι τόσο διασκεδαστική. Παίζει ρόλο και η ομάδα, τα παιδιά που δουλεύουμε μαζί εν πολλά καλά.
Ατε ώρα για σοβαρό διάβασμα.. Vi ses (τα λέμε μετά).