biking around copenhagen

Ένα πράγμα που μου φτιάχνει τη διάθεση κάθε μέρα είναι το να ποδηλατώ σε τούτη την όμορφη πόλη.. (οκ στη βροχή δεν είναι τόσο διασκεδαστικό, ειδικά μετά που έχασα το λιλά μου καπέλο..). Αλλά τωρα που μπαίνει η άνοιξη και εψήλωσε η θερμοκρασία η Κοπεγχάγη είναι πιο όμορφη από ποτέ..

Που λέτε, έκαμα 1 μήνα να πιάσω το ποδήλατο, παρότι και στην Ιταλία είχα ποδήλατο. Πριν που τούτο είχα χρόνια να ποδηλατήσω, οπότε η ιταλία ήταν καλή εξάσκηση. Είχα φοβία που μου δημιουργήθηκε που τα παιδικά χρόνια που ο παπάς εν με άφηνε ποτέ να φκω στο δρόμο με το ποδήλατο. Και έβλεπα τα πλήθη με τα ποδήλατα και ήμουν σίγουρη ότι αποκλείεται να τα φκάλω πέρα με τους ποδηλατόδρομους, τα φώτα για τα ποδήλατα, τους κανόνες και με τα άλλα αυτοκίνητα. Οπότε ανέβαλα να πιάσω το ποδήλατο.. Στην Ιταλία ήταν έυκολα τα πράγματα, στη νησί είχαμε μόνο δύο δρόμους παράλληλους και ελάχιστα αυτοκίνητα, ενώ δαμέ γίνεται χαμός! Μια μέρα όμως επήρα το απόφαση και έπιασα το παλιό και σκουριασμένο ποδηλατούι μου και εφκήκα στην ζούγκλα της κίνησης της Κοπεγχάγης. Τελικά εν ήταν τόσο δύσκολο. Στην αρχή ακολουθούσα τα άλλα ποδήλατα ώσπου να καταλάβω τι γίνεται, πιοι εν οι κανόνες κτλ, αλλά ήταν πιο εύκολο απότι νόμιζα.. Και τώρα είμαι κι εγώ μέρος της ποδηλατικής κοινότητας και δεν υπάρχει καλύτερο μέσο από το ποδήλατο για να μετακινείσαι.. Η Κοπεγχάγη είναι μικρή, μέσα σε 20 λεπτά (με το ποδήλατο) μπορείς να είσαι σε οποιοδήποτε μέρος της. Και τόσο όμορφη που απολαμβάνεις τη διαδρομή.

Τωρά που μπαίνει η άνοιξη θα δυσκολευτώ να κλειστώ στη βιβλιοθήκη για τη διπλωματική μου.. Αλλά αφού ως τώρα έπαιζα πελλό και εν έκαμα τίποτα, καλά να πάθω. Πάλι θα μείνω τελευταία στιγμη όπως πάντα. Θα τη γράψω όμως, που θα μου πάει!

Τα φιλιά μου!