Ήλιος και φως

Οι μέρες μεγάλωσαν σε σημείο απελπισίας! Είναι 8 η ώρα και ο ήλιος ακόμα φαίνεται στον ορίζοντα.. Το καλοκαίρι θα νυχτώνει στις 11, δεν είναι απίστευτο; Προσπαθώ να το πάρω με θετικό μάτι, αλλά μου αρέσει η νύχτα και θα την πεθυμήσω! Όπως μου το περιέγραψαν, μπαίνεις στο club και είναι μέρα και βγαίνεις και είναι πάλι μέρα! Καλύτερα από το να είναι συνέχεια νύχτα όπως το χειμώνα.. Παράξενα πράγματα.
Τις τελευταίες μέρες μπήκε για τα καλά η άνοιξη. Ο καιρός είναι τόσο τέλειος που δε θέλεις να είσαι κλεισμένος σπίτι.. Ο ήλιος λάμπει και ο κόσμος βγαίνει να τον απολαύσει. Τα πάρκα γέμισαν με παρέες, ζευγάρια και οικογένειες που απλώνουν την κουβερτούλα τους και απολαμβάνουν τον ήλιο διαβάζοντας και κουβεντιάζοντας. Είναι πολύ όμορφα. Σήμερα πήγα με τις συμφοιτήτριες μου στο νεκροταφείο/πάρκο που είναι θαμμένος ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και κάτσαμε κι εμείς να απορροφήσουμε λίγο ήλιο να ζεσταθεί το κοκκαλάκι μας.. Μετά πήγαμε σε ένα Ιρανικό εστιατόριο, κάλό φαί, μοιάζει με την κυπριακή κουζίνα.
Την Τρίτη θα συναντηθώ με τον supervisor μου και θα περάσω τον εξευτελισμό του να παραδεχτώ ότι ένα μήνα τώρα δεν έκανα τίποτα για τη διπλωματική μου. Αύριο πρέπει να του στείλω ότι έκανα μέχρι τώρα και δεν έχω τίποτα. Όλως παραδόξως, δε νιώθω αγχωμένη. Αύριο θα αγχωθώ, αλλά σήμερα δε με νοιάζει. Πρέπει να ξεπεράσω αυτή την απάθεια και να αγχωθώ λίγο μπας και κάτσω να δουλέψω.. Δίνω υπερβολικό βάρος στην προσωπική μου ζωή και όχι αρκετό στην επαγγελματική.. Άραγε θα τα καταφέρω να τελειώσω ή θα τα παρατήσω στα μισά;

Ας νυχτώσει επιτέλους να μπορέσω να πάω για ύπνο!
Ατε ας νυχτώσει επιτέλους!