Βρίσκομαι σε σταυροδρόμι.. Μισώ τα σταυροδρόμια.. Είναι οι στιγμές που έχεις επιλογή, που παίρνεις την ευθύνη για τις αποφάσεις σου. Συνήθως αφήνω τη ζωή να με παρασύρει, οι επιλογές μου είναι αποτέλεσμα των συνθηκών.. για αυτό και όταν έχω κάποια απόφαση να πάρω, περιμένω μέχρι οι συνθήκες να μου δείξουν ποιο δρόμο πρέπει να διαλέξω. Αφήνω το χρόνο να περάσει, μέχρι να καταλάβω τι είναι το κατάλληλο για μένα. Και συνήθως κάτι παρουσιάζεται, ένα σημάδι ή μια ανατροπή που με κατευθύνει.. Αυτή τη φορά πρέπει να διαλέξω. Και η επιλογή μου θα αλλάξει ολόκληρη μου τη ζωή. Και το βάρος αυτής της επίγνωσης είναι τόσο μεγάλο, που παρότι ξέρω ότι δεν υπάρχουν λάθος επιλογές,φοβάμαι ότι θα μετανιώσω στο τέλος..
Τι κάνεις σε τέτοιες περιπτώσεις; Τα βάζεις όλα κάτω και καταγράφεις τα υπέρ και τα κατά, ζυγίζοντας λογικά και υπέυθυνα τις πιθανότητες αποτυχίας, το τι έχεις να χάσεις και να κερδίσεις και παίρνεις την απόφαση σου βάση της κρίσης σου..; Η απλά ακολουθείς την παρόρμηση, το ένστικτο, την φωνή μέσα σου;
Συνήθως κάνω το δεύτερο.. Μόνο που αυτή τη φορά οι φωνές μέσα μου είναι πολλές.. δεν είναι αντικειμενικές και το ένστιγκτο μου μπερδεύεται με άλλα αισθήματα και δε μου λέει την αλήθεια..
Είμαι μπερδεμένη.. Ίσως όμως μέσα μου ξέρω..
No comments:
Post a Comment