Μετά από ένα ονειρικό σαββατοκυρίακο στη Βενετία, όπου πήρα με (απίστευτη ομολογουμένως)επιτυχία το πτυχίο μου, είδα ξανά τους αγαπημένους συμφοιτητές και ξέρασα στο βαπορέτο μετά από ολονύκτιο μεθύσι, βρέθηκα εντελώς ξαφνικά στη Νέα Υόρκη! Ακόμα να το συνειδητοποιήσω! Ας με τσιμπήσει κάποιος...
Πήρα το κίτρινο ταξί από το αεροδρόμιο για το Χάρλεμ και σε όλη τη διαδρομή κοίταζα με το στόμα ανοιχτό τη θέα της πόλης που θα με φιλοξενήσει για τρεις μήνες. Το Μανχάταν με τους ουρανοξύστες, οι τεράστιοι αυτοκινητόδρομοι, το πλήθος του κόσμου στους δρόμους, η θάλασσα δίπλα.. Φτάνοντας στο Χάρλεμ το σκηνικό αλλάζει. Μια παραδοσιακά "μαύρη" γειτονιά, τα κτίρια όχι τόσο ψηλά, λίγο βρώμικοι δρόμοι, οι κατοικίες ενωμένες και κτισμένες με κόκκινα τούβλα (σαν τα σπίτια στη σειρά του Bill Cosby). Παντού καταστήματα και άνθρωποι.
Σήμερα πέρασα τη μέρα εξερευνώντας το Μανχάταν. Αν και ήμουν εντυπωσιασμένη, προσπαθούσα να μην κοιτάζω συνέχεια πάνω τους ουρανοξύστες, για να μην προδοθώ ότι είμαι νεοφερμένη. Ήθελα να νιώθω σαν άλλος ένας κάτοικος που βγήκε να κάνει τη βόλτα του και όχι σαν τουρίστας! H times square εντυπωσιακή, μου θυμίζει το Τόκυο με τα ψηλά μοντέρνα κτίρια, την πολυχρωμία της, τις γιγαντοθόνες και τον πολύ κόσμο! Στη μέση της Broadway ο κόσμος έκανε ουρές για να αγοράσει εισητήρια για τα γνωστά μιούσικαλς. Ανυπομονώ να δω κι εγώ ένα! Σταμάτησα σε ένα από τα πολλά starbucks που ξεφυτρώνουν κυριολεκτικά σε κάθε γωνιά και παρατηρούσα τον πολύχρωμο κόσμο να περνά. Δε νομίζω να έχω βρεθεί ποτέ σε πιο κοσμοπολίτικη πόλη!
Λατρεψα αυτό το χάος, τη φασαρία, το πλήθος, τη συναίσθηση ότι αυτή η πόλη είναι τόσο μεγάλη που αποκλείεται να τη γνωρίσω ολόκληρη σε 3 μήνες. Νιώθω τυχερή και ευλογημένη για αυτή την ευκαιρία που μου δόθηκε..
Αύριο ξεκινώ δουλειά.. Αναρωτιέμαι πώς θα είναι άραγε στα Ηνωμένα Έθνη.. Θα είναι σίγουρα ενδιαφέρουσα εμπειρία..
Προς το παρόν πάω για μεξικάνικο fast food που το έχω πεθυμήσει!
I ll keep you posted!
No comments:
Post a Comment