Νομίζω ότι, ερχόμενη στην Κύπρο, δεν άλλαξε τόσο η ζωή μου, όσο ο τρόπος που βλέπω τη ζωή μου. Παλιά ένιωθα πως ζούσα μια συναρπαστική ζωή με δύσκολες στιγμές. Τώρα νιώθω ότι ζω μια δύσκολη ζωή με συναρπαστικές στιγμές. Τώρα νιώθω το πιο πολύ από ποτέ ότι η ζωή είναι απλά στιγμές. Ρουτίνα, άγχος, πίεση και μικρές στιγμές κάθε μέρα που τα κάνουν όλα ν'αξίζουν. Να έχω μια απαίσια μέρα στο σχολείο και μετά το μάθημα της τελευταίας ώρας να πάει τόσο καλά που να φεύγω με πλατύ χαμόγελο. Να νιώθω κουρασμένη και ανόρεχτη και να ανοίγω το ραδιόφωνο στο αγαπημένο μου τραγούδι. Να βιάζομαι να προλάβω ανοιχτό ένα κατάστημα και να βλέπω τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος.

Οκ, η ζωή μου δεν είναι ακριβώς όπως τη φαντάστηκα, αλλά δεν είναι και τόσο άσχημα. Απλά επιβιώνω, μια μέρα τη φορά. Ας μην παραπονιέμαι.