Όλες οι μνήμες χωρούν σε μια πόλη.
Στο δίπλα παγκάκι έσβησε ένας έρωτας, στην πλατεία πιο κάτω γεννήθηκε ένας άλλος. Βόλτες αγκαζέ με παλιές φιλενάδες, παρείστικες στιγμές γεμάτες μαγεία, περιπέτεια, απελπισία. Οι δρόμοι που περπατάμε χρόνια τώρα.
Φεύγουμε για λίγο, μα πάντα ξαναγυρνούμε. Και κάθε φορά η πόλη αλλάζει, αλλάζουμε κι εμείς, μα όλα παραμένουν ασφυκτικά γνωστά. Μνήμες σε κάθε γωνιά, πώς αλλιώς;
Σκορπιέται η νιότη μας σε πέντε δρόμους. Που και που λαχταρούμε την ελευθερία μιας άλλης πόλης, πιο μεγάλης, πιο πολύβουης, πιο γυαλιστερής. Μα πάντα μένουμε. Παρέα με τις μνήμες.
Κάποτε κάτι καινούριο ξεπροβάλει σ’αυτή την πόλη την ασφυκτικά δική μας. Οι μνήμες γίνονται επιθυμίες. Κι εμείς προχωρούμε στους ίδιους δρόμους, με άλλη καρδιά. Οι πέντε δρόμοι είναι πια αρκετοί.
Αναμνήσεις κι ελπίδα.
No comments:
Post a Comment